บันทึกของทาส l ตอนที่ 1 l เมื่อเราได้พบกัน

………….ย้อนกลับไปเมื่อประมาณต้นปี พ.ศ. 2560 ชีวิตที่แสนเรียบง่ายของฉันในวัย 27 ปี อาศัยอยู่ในห้องเช่ารายเดือนกับแฟน ชีวิตของเราทั้งคู่กำลังค่อยๆเปลี่ยนไปทีละนิด เมื่อเราแต่งงานกันได้ไม่กี่เดือนก็ตัดสินใจซื้อบ้านเพื่อสร้างครอบครัว พอได้ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านหลังใหม่ ซึ่งเป็นบ้านเดี่ยวหลังหนึ่งในโครงการบ้านจัดสรร บ้านหลังใหญ่ 2 ชั้น มีพื้นที่รอบบ้านให้ปลูกผัก มีสนามหญ้าเล็กๆ ชีวิตก็ค่อนข้างปกติดี ไปทำงานแล้วก็กลับมาบ้าน ชีวิตประจำวันเป็นแบบนี้มาเรื่อยๆ
…………วันหนึ่งมีเจ้าแมวเหมียวตัวหนึ่งวิ่งเข้ามาในบ้าน ด้วยความที่ฉันกับแฟนเป็นคนรักสัตว์อยู่แล้วจึงเล่นกับมันและแบ่งขนมให้มันกินบ้าง พอกินอิ่มมันก็ไป เป็นแบบนี้มาพักใหญ่ๆ มาเที่ยวเล่นกินอิ่มแล้วก็กลับไป อยากมาก็มา อยากไปก็ไป ตามใจมันต้องการ
…………จนกระทั่งถึงวันที่บ้านจัดงานทำบุญขึ้นบ้านใหม่ มีครอบครัวของฉันกับแฟน พร้อมกับญาติพี่น้องหลายคนมาค้างคืนเต็มบ้านเพื่อช่วยกันเตรียมงาน ทันใดนั้นก็สังเกตุเห็นแขกพิเศษ ใช่แล้ว! เจ้าแมวเหมียวตัวเดิมนั่นแหละ โดยมันอาศัยจังหวะที่คนเยอะทำตัวให้ปะปนไปกับคนอื่นๆได้อย่างแนบเนียนเหมือนเป็นเจ้าของบ้าน และนอนค้างคืนไปพร้อมคนอื่นๆ พอเช้าวันถัดมามันก็ยังไม่หนีไปไหน ยังคงแฝงตัวอยู่ท่ามกลางฝูงคนและดูเหมือนมันจะเป็นแมวที่เข้ากับคนได้ง่ายมาก มันไม่แสดงนิสัยที่ไม่ดีออกมาให้เห็นเลย คนส่วนใหญ่จึงชอบมันมากและอยากเอามันกลับไปเลี้ยงที่บ้าน มันมาอาศัยอยู่ตั้งแต่วันเตรียมงานจนถึงวันจบงานเสร็จเรียบร้อย จนญาติคนหนึ่งเอ็นดูมันมากจึงแอบป้อน“แคปหมู” ให้มันได้ลิ้มลอง มันกินอย่างเอร็ดอร่อยจนอิ่มท้องและหลับไปข้างๆคนที่ป้อน จนมีคนสังเกตุเห็นท้องของมันดูโตๆ และคนๆนั้นเคยเลี้ยงแมวมาก่อน จึงลองคลำที่ท้องมันดู สันนิษฐานว่า “มันน่าจะตั้งท้องและมีลูกอยู่ในท้องหลายตัว” พอฉันได้ยินก็เกิดความรู้สึกสงสารขึ้นมาและนั่งคิดไปต่างๆนานาว่ามันคงกำลังพยายามหาวิธีเอาตัวรอดอยู่ จึงมาปักหลักอยู่กับเราและต้องการความช่วยเหลือจากเราแน่ๆ
          หลังจากวันงานทำบุญเมื่อทุกคนกลับกันหมด บ้านทั้งหลังเหลือแค่ฉันกับแฟน และเจ้าแมวตัวเดิมที่ยังอยู่ไม่ยอมไปไหน ลองสังเกตดูมันไม่ได้สวมปลอกคอและมาค้างคืนกับเราหลายวันได้ ซึ่งคิดว่าน่าจะเป็นแมวที่ไม่มีเจ้าของ และตัวมันเองก็คงกำลังหาบ้านอยู่เพื่อเตรียมคลอด จึงปรึกษากันกับแฟนและตัดสินใจกันว่าจะรับเลี้ยงไว้พร้อมพรึมพรำกับตัวเอง “ขอบคุณนะที่เลือกเรา เราจะดูแลเธอให้ดีที่สุดเท่าที่คนคนหนึ่งจะทำได้ จะไม่ทำให้เธอผิดหวังแน่นอน” และหลังจากวันนั้นเมื่อเราได้พบกันชีวิตของฉันก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *